ရွင္ေတာ္ေဂါတမ ကြယ္လြန္သည့္ေနာက္၊ ပါတဠိပုဒ္ျပည္ကို အစိုးရေသာ သီရိဓမၼာေသာကမင္း လက္ထက္တြင္၊ ျဗဟၼဏဘာသာ၊ ရွင္ေတာ္ဂါတမ ဘာသာ၊ မဟာေသရ၊ မဟာပိႏၷဲ၊ နတ္ရုပ္ဘာသာတ႔ို သည္ မ်ားစြာရႈပ္ေထြးၾက၏။ သီရိဓမၼာေသာကမင္းသည္၊ မိမိဆရာျဖစ္ေသာ ရွင္မဟာေမာကၠလိတိႆကို၊ ဦးစီးနာယက ျပဳလုပ္ေစျပီးလွ်င္၊ ၉ လတိုင္တိုင္ မင္း၏အာဏာႏွင့္၊ ဘာသာမႈကို သုတ္သင္ ရွင္းလင္းေစျပီးမွ၊ ရွင္မဟိႏၵ။ ရွင္မတိဋိယ၊ ရွင္သမၸလ၊ ရွင္ဘဒၵေသလ၊ သုမဏသာမေဏ၊ ဗႏၶဳသိက ဥပါသကာတို႔ကို ရွင္ေဂါတမ ကြယ္လြန္သည့္ေနာက္၊ ၂၃၅ ခုႏွစ္ေျမာက္ နယုန္လျပည့္ေန႔တြင္၊ သာသနာျပဳရန္ သီဟိုဠ္ကၽြန္းသ႔ို ေစလြတ္ေလ၏။ ၎ေနာက္ တျပိဳင္တည္း၊ ေသာဏေထရ္၊ ဥတၱရေထရ္ ၂ ပါးကိုလည္း၊ ေနာက္ပါ ရဟန္းငါးပါးႏွင့္၊ သု၀ဏၰဘုမၼိတိုင္း သထံုျပည္သိ႔ု ေစလြတ္ေလေၾကာင္း မဟာရာဇ၀င္က်မ္းတြင္ ျပထားေလ၏၊ စူလ၀င္။ ဒီပ၀င္က်မ္းတို႔၌ကား၊ ကိုးတိုင္း ကိုးဌာနသို႔ ေစလြတ္သည္ဟု၊ အရိပ္မွ် ျမြတ္ဆိုေလ၏။ သ႔ို ေသာ္လည္း မည္သည့္တိုင္း ဌာနသို႔၊ မည္သည့္ ရဟန္းကို ေစလြတ္သည္ဟု ေသခ်ာစြာ အမည္မေဖၚျပေသာေၾကာင့္၊ ရမ္းဆ၍ အလိုရွိရာေရးသည္ဟု ဆိုဘြယ္ရာရွိ၏။ဤအခ်ိန္ကစ၍၊ သီဟိုဠ္ကၽြန္း ျမန္မာ၊ ရွမ္း၊ ယိုးဒယားျပည္၌၊ တျဖည္းျဖည္း ရွင္ေဂါတမ သာသနာသည္ ျပန္႔ပြားလာကုန္၏။ ၎အခ်ိန္တြင္ ေပထက္အကၡရာ တင္ေသာ ပိဋိကတ္သံုးပံုသည္ မေပၚမရွိေသး။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)






0 comments:
Post a Comment